Wij van touristico weten veel, maar niet alles. Daarom laten wij ons op nieuwe bestemmingen graag meenemen door een gids. Soms is dit een professionele tourguide, andere keren zijn het gewoon enthousiaste amateurs. Hoe dan ook: een local is de beste ingang voor een stad, land of regio. Deze keer liepen we met Stanislav mee in Sofia.

Stanislav is bovenal acteur. Hij zegt dat hij leeft op applaus. Ook geeft hij gratis rondleidingen door Sofia, de hoofdstad van Bulgarije. Elke dag komt hij met toeristen langs het nationale theater Ivan Vazov, waar hij pas geweigerd is als vast lid van het ensemble. Toch noemt hij dit theater vol trots van internationaal niveau. Net als Stanislav verlangt Sofia naar applaus.

Sofia is een tolerante stad, weet Stanislav. Dat begon al tijdens het bewind van de Ottomanen die de christelijke kerken van hun volk gedoogden. Stanislav staat midden in de Serdika-ruïne, die behalve een openbare kijkdoos naar het verleden ook de grootste metrohalte van de stad is. Hij wijst naar de twee kerken, de synagoge en de moskee rondom de ruïne en verzucht: “De grootste religies liggen hier letterlijk op een steenworp van elkaar, maar niemand gooit een steen.”

Op de Vitosha-boulevard verwelkomen zijn stadsgenoten de eindeloze stoet toeristen. Onvermoeid voorzien ze toekomstige Engelse bruidegoms en hun feestgezelschap van bier en nachos. Glimlachend vertelt Stanislav hoe blij alle Sofianen zijn met Easyjet. Eindelijk kunnen ze de stad die zij zo adoreren delen met de rest van de wereld. Mede dankzij dit toerisme groeit de economie van Bulgarije zo snel dat andere landen er jaloers op zijn.

tram sofia

De communistische gebouwen – statig in het geval van overheidsgebouwen en uiterst sober in dat van woningen – herinneren aan een tijd die alleen grootouders prettig vonden. De jonge gids denkt aan de rode ster die op het Largo, het hoofdkantoor van de Bulgaarse Communistische Partij in stalinistische empirestijl, pronkte. De Sofianen waren indertijd zo onder de indruk van dit symbool, dat ze zeker wisten dat het van robijn gemaakt was. De teleurstelling was groot toen deze van plastic bleek te zijn

Ergens vermoedt Stanislav wel dat deze ontvangst met open armen kan gaan tegenwerken. De toetreding tot de Europese Unie in 2007 heeft het land duidelijk geen windeieren gelegd, maar onder het vrolijke geroezemoes van de nieuwe toeristen hoort hij ook de marketingmachine steeds harder ratelen. De drie tours die hij per dag geeft, zijn nu nog een leuke toevoeging naast zijn acteercarrière. Lukt het hem straks nog wel om films te maken? Zijn laatste film is naar Cannes gestuurd dus het zou jammer zijn.

 

De toetreding tot de Europese Unie in 2007 heeft het land duidelijk geen windeieren gelegd, maar onder het vrolijke geroezemoes van de nieuwe toeristen hoort hij ook de marketingmachine steeds harder ratelen.

 

Deze angst neemt elke keer af als hij zijn tour beëindigt bij de Alexander Nevski-kathedraal. Er is oprechte interesse te lezen in de grote ogen die de toeschouwers opzetten bij het zien van dit bouwwerk. Natuurlijk komt een groot gedeelte van zijn wandelaars voor het goedkope bier maar zijn stad heeft veel meer te bieden. Stanislav en zijn generatiegenoten zullen dit met alle plezier laten zien.

Alexander Nevski kathedraal Sofia